Paijo bocah kampung lg muleh merantau soko jakarta.
Muleh2 Paijo maleh guuayaaa,,,ora gelem ngomong jowo maneh, nganggone bhasa indonesia,,,, nanging bahasane amburadol mawot kabeh.
Pas lg mlaku2 sore2 Paijo ketemu koncone paiman,, konco lawase.
Paiman: Jo, kapan awakmu muleh kampung
Paijo: diriku pulang kampung kemarin bengi.
Paiman: piye kabare jo,,,,,???
Paijo: diriku baik2 wae, dirimu piye man,,,?
Paiman: podo aku yo apik jo, nggowo oleh2 g jo ko jakarta...???
Paijo: bawa dong, dirimu gelem, ntar bengi ke rumah ku aja, ntar tak jukukan oleh2 yg paling
sepeciiial....
Paiman: saiki awakmu kemaki yo jo, ngomonge indonesia terus,
(indonesia amburadol, mangan yo telo wae- batine paiman)
Paijo: iya dong man, diriku kn uwis jd anak metropolitan
Paiman: uwiiih, mantap...
Paijo: dirimu kerja opo skrg man,,, ambu ambunya msh kere ya. Hahaha...
Paiman: raimu jo..jo... Kemaki koe jan saiki
Paijo: hahahaha... Ayo ke warunge srintel. Tak traktir dirimu.
paiman: Rasah nganggo suwe. Budhaaaalll..
"Wong loro bnjur mangkat neng warunge srintel, terus pesen jajanan karo kopi"
Paijo: tel, pesen kopi susu dua karo paiman tp tidak nganggo gula.
srintel : halah jo.. Jo.. Bhasamu kuwi lo capur aduk g nggenah koyo raimu.
Paijo: tidak usah kakean bicara dirimu,tak bongkar warung mu nanti.
Paiman: wis nganggo jowo wae suuu...
Paijo: aku sudah biasa nganggo bhasa indo, dadinya lali sama bhs jowo.
Paiman: rupamu g patut nganggo indo, rupamu kwuilo koyo..koyo..
Paijo: koyo apa man,
Paiman: g sah diteroske lah..
Paijo: ngomong man, tak jejelakan dijumbleng dirimu ntar
Paiman: koe sing njalok lo yo.. Ojo nesulo
Paijo: diriku tidak bakal nesu...
Paiman: rupamu kuwi koyo...
-
-
-
-
-
-
Taine sapi, mangan podo gapleke sok sokan nganggo boso indonesia.
Paijo: cangkemu kowilo man...
Tak kandakan mbok ku dirimu..(mlayu muleh nganti kejlungup karo nangis nggero- nggero)
Paiman: ooo wedos... Sidane sing mbayar iki aku no, g nduwe duwit pisan,
utang sik tel ya... (karo ngedep ngedepke moto ne)
srintel : g iso, g oleh ngutang. Tinggalke wae katokmu
Paiman : hhaaahhh...
"banjur paiman kabur nyusul muleh si paijo karo mbengok,,,,,,""
paiman : dirku tidak nduwe duwit,, mengko nak sudah nduwe duwit tak bayar kabeh hutang saya,,,,( mbengok banter lan ketularan bahasane paijo- boso indo katrok)
*******
Bu guru nunuk nerusne ngajar
Muleh2 Paijo maleh guuayaaa,,,ora gelem ngomong jowo maneh, nganggone bhasa indonesia,,,, nanging bahasane amburadol mawot kabeh.
Pas lg mlaku2 sore2 Paijo ketemu koncone paiman,, konco lawase.
Paiman: Jo, kapan awakmu muleh kampung
Paijo: diriku pulang kampung kemarin bengi.
Paiman: piye kabare jo,,,,,???
Paijo: diriku baik2 wae, dirimu piye man,,,?
Paiman: podo aku yo apik jo, nggowo oleh2 g jo ko jakarta...???
Paijo: bawa dong, dirimu gelem, ntar bengi ke rumah ku aja, ntar tak jukukan oleh2 yg paling
sepeciiial....
Paiman: saiki awakmu kemaki yo jo, ngomonge indonesia terus,
(indonesia amburadol, mangan yo telo wae- batine paiman)
Paijo: iya dong man, diriku kn uwis jd anak metropolitan
Paiman: uwiiih, mantap...
Paijo: dirimu kerja opo skrg man,,, ambu ambunya msh kere ya. Hahaha...
Paiman: raimu jo..jo... Kemaki koe jan saiki
Paijo: hahahaha... Ayo ke warunge srintel. Tak traktir dirimu.
paiman: Rasah nganggo suwe. Budhaaaalll..
"Wong loro bnjur mangkat neng warunge srintel, terus pesen jajanan karo kopi"
Paijo: tel, pesen kopi susu dua karo paiman tp tidak nganggo gula.
srintel : halah jo.. Jo.. Bhasamu kuwi lo capur aduk g nggenah koyo raimu.
Paijo: tidak usah kakean bicara dirimu,tak bongkar warung mu nanti.
Paiman: wis nganggo jowo wae suuu...
Paijo: aku sudah biasa nganggo bhasa indo, dadinya lali sama bhs jowo.
Paiman: rupamu g patut nganggo indo, rupamu kwuilo koyo..koyo..
Paijo: koyo apa man,
Paiman: g sah diteroske lah..
Paijo: ngomong man, tak jejelakan dijumbleng dirimu ntar
Paiman: koe sing njalok lo yo.. Ojo nesulo
Paijo: diriku tidak bakal nesu...
Paiman: rupamu kuwi koyo...
-
-
-
-
-
-
Taine sapi, mangan podo gapleke sok sokan nganggo boso indonesia.
Paijo: cangkemu kowilo man...
Tak kandakan mbok ku dirimu..(mlayu muleh nganti kejlungup karo nangis nggero- nggero)
Paiman: ooo wedos... Sidane sing mbayar iki aku no, g nduwe duwit pisan,
utang sik tel ya... (karo ngedep ngedepke moto ne)
srintel : g iso, g oleh ngutang. Tinggalke wae katokmu
Paiman : hhaaahhh...
"banjur paiman kabur nyusul muleh si paijo karo mbengok,,,,,,""
paiman : dirku tidak nduwe duwit,, mengko nak sudah nduwe duwit tak bayar kabeh hutang saya,,,,( mbengok banter lan ketularan bahasane paijo- boso indo katrok)
*******
Bu guru nunuk nerusne ngajar
Tidak ada komentar:
Posting Komentar